Κολπίτιδα: Ένας συχνός “πονοκέφαλος” για την γυναίκα

κολπίτιδα

κολπίτιδα

Γράφει ο Κανιάρης Ιωάννης, Γυναικολόγος – Μαιευτήρας συνεργάτης του doctoranytime.gr

Με τον όρο κολπίτιδα εννοούμε οποιαδήποτε μικροβιακή λοίμωξη ή φλεγμονή του κόλπου που έχει ως αποτέλεσμα να διαταράσσεται η σύσταση των φυσιολογικών κολπικών εκκρίσεων. Συνήθως οφείλεται σε παθογόνους μικροοργανισμούς (βακτήρια, μύκητες) οι οποίοι μεταδίδονται στον κόλπο ή βρίσκουν την ευκαιρία να αναπτυχθούν λόγω κάποιων καταστάσεων που οδηγούν στη διαταραχή της φυσιολογικής χλωρίδας του κόλπου όπως η λήψη αντιβιοτικών ή διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος.

Συμπτώματα

Τα πιο συχνό συμπτώματα είναι η ερυθρότητα και ο κνησμός (φαγούρα). Επίσης παρατηρείται αλλαγή της ποσότητας, της σύστασης, του χρώματος και της οσμής των κολπικών εκκρίσεων. Συχνά εμφανίζεται κάψιμο στην περιοχή του κόλπου  και πόνος  κατά την επαφή. Δεν είναι απαραίτητο να εμφανιστούν ταυτόχρονα όλα τα συμπτώματα αλλά μπορεί μεμονωμένα  κάποια από αυτά.

Διάγνωση

Αφού η ασθενής αισθανθεί τα συμπτώματα που αναφέραμε πρέπει να εξεταστεί από γυναικολόγο όπου και διαπιστώνεται η φλεγμονή. Στη συνέχεια λαμβάνεται δείγμα κολπικού υγρού και γίνονται καλλιέργειες προκειμένου να αποκαλυφθεί ποιο μικρόβιο έχει προκαλέσει τη φλεγμονή για να δοθεί κατόπιν η κατάλληλη θεραπεία.

Ανάλογα με τον παθογόνο μικροοργανισμό διακρίνουμε τις εξής κύριες κατηγορίες κολπίτιδας:

  • μυκητιασική κολπίτιδα: οφείλεται ως επί το πλείστον στο μύκητα Candida albicans με κύριο σύμπτωμα τη φαγούρα και τον πόνο στα χείλη του κόλπου. Χαρακτηριστικές είναι οι εκκρίσεις που θυμίζουν κομμένο γιαούρτι. Μεταδίδονται με τη σεξουαλική επαφή, ενώ είναι συχνές σε γυναίκες που λαμβάνουν αντιβιοτικά ή κορτιζόνη καθώς και σε γυναίκες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Συχνή είναι η εμφάνισή τους και σε γυναίκες που πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη. Η θεραπεία γίνεται με φάρμακα χορηγούμενα τοπικά (κολπικές κρέμες, κολπικά υπόθετα) ή με φάρμακα χορηγούμενα από το στόμα (όχι κατά την εγκυμοσύνη). Είναι απαραίτητη  η θεραπεία και του συντρόφου.
  • τριχομοναδική κολπίτιδα: οφείλεται σε ένα παράσιτο, την τριχομονάδα. Παρουσιάζεται λεπτόρρευστη δύσοσμη έκκριση, κιτρινοπράσινου χρώματος, ενίοτε αφρώδης, που συνοδεύεται από ερυθρότητα και φαγούρα. Μεταδίδεται κυρίως με τη σεξουαλική επαφή. Η θεραπεία γίνεται με φάρμακα από το στόμα ή κολπικά, ενώ απαραίτητη είναι η θεραπεία και του συντρόφου.
  • βακτηριδιακή κολπίτιδα: οφείλεται σε διάφορους μικροοργανισμούς με συχνότερο την Gardnerella vaginalis που ενοχοποιείται για το 95% των περιπτώσεων. Σε πολλές περιπτώσεις το κολπικό έκκριμα είναι λιγοστό, γκριζόλευκο, με δυσάρεστη οσμή ψαριού. Μεταδίδεται κυρίως με τη σεξουαλική επαφή. Η θεραπεία περιλαμβάνει φάρμακα που χορηγούνται είτε από το στόμα είτε κολπικά.

Φυσικά υπάρχουν και άλλοι παθογόνοι μικροοργανισμοί που προκαλούν λιγότερο συχνά κολπίτιδες. Η σωστή  θεραπεία στηρίζεται στα αποτελέσματα των καλλιεργειών κολπικού υγρού που θα ληφθούν από τον γυναικολόγο στο ιατρείο του και το αντίστοιχο αντιβιόγραμμα που θα προκύψει.

Επιπλοκές

Η κολπίτιδα αν δεν αντιμετωπιστεί εγκαίρως μπορεί να παρουσιάσει επιπλοκές όπως σαλπιγγίτιδα, με εμφάνιση προβλημάτων υπογονιμότητας στο μέλλον, αποστήματα και περιτονίτιδα. Επίσης κατά την εγκυμοσύνη μπορεί να προκαλέσει αποβολή του εμβρύου και πρόωρο τοκετό, ενώ μπορεί να μολυνθεί το έμβρυο κατά τον τοκετό.

Πρακτικές συμβουλές για την πρόληψη της κολπίτιδας

Απαραίτητη προϋπόθεση για την υγιεινή του κόλπου είναι ο καθαρισμός της περιοχής με ένα ήπιο αντισηπτικό που δε διαταράζει το PH  του κόλπου και άφθονο νερό. Μη χρησιμοποιείτε ισχυρά αντισηπτικά και μην κάνετε εσωτερικές πλύσεις χωρίς λόγο γιατί μπορεί να διαταραχθεί  η μικροβιακή ισορροπία του κόλπου και να προκληθεί κολπίτιδα. Προτιμήστε τα βαμβακερά εσώρουχα που επιτρέπουν στο δέρμα να αναπνέει καλύτερα και όχι τα συνθετικά. Για τον ίδιο λόγο μη φοράτε στενά παντελόνια. Μετά την αφόδευση το σκούπισμα να γίνεται με κατεύθυνση από εμπρός προς τα πίσω για να αποφευχθεί η μόλυνση του κόλπου με μικρόβια από το έντερο. Μην εκθέτετε την περιοχή του κόλπου σε υγρασία (ιδρώτας, βρεγμένο μαγιό) ή σε μικρόβια χρησιμοποιώντας ξένη πετσέτα. Χρησιμοποιήστε το ταμπόν όσο το δυνατόν λιγότερο και πάντως όχι περισσότερο από οκτώ ώρες. Η χρήση του πρέπει να είναι περιορισμένη σε περιπτώσεις όπως το κολύμπι. Το ταμπόν δεν αντικαθιστά τη σερβιέτα. Αποφύγετε το κολύμπι  σε μολυσμένες θάλασσες και σε πισίνες αμφιβόλου καθαριότητας. Κατά τη σεξουαλική επαφή χρησιμοποιείτε πάντα προφυλακτικό. Προσθέστε στη διατροφή σας περισσότερα γιαούρτια και προβιοτικά προϊόντα.   

Σε βοήθησε αυτό το άρθρο;

Αυτή η σελίδα δεν παρέχει ιατρικές συμβουλές. Δες περισσότερα.