Ρήξη πρόσθιου χιαστού συνδέσμου: Διάγνωση και Θεραπεία

Ο πιο συχνός τραυματισμός των αθλητών
Ο πρόσθιος χιαστός σύνδεσμος είναι ο σύνδεσμος του γόνατος ο οποίος υφίσταται συχνότερα τραυματισμό, ως αποτέλεσμα αθλητικής κάκωσης, πτώσεων ή τροχαίων ατυχημάτων .
Η συχνότητα της κάκωσης αυτής αυξάνεται συνεχώς, με τη συμμετοχή όλο και περισσοτέρων ατόμων νέας ηλικίας στον επαγγελματικό ή ερασιτεχνικό αθλητισμό, ενώ εμφανίζεται αυξημένη στις γυναίκες δύο με οκτώ φορές περισσότερο σε σχέση με τους άντρες.
Πιο συχνά τραυματίζονται οι αθλητές του μπάσκετ, του χόκεϊ, του ποδοσφαίρου, της γυμναστικής, ενώ ακολουθούν σε συχνότητα αυτοί του σκι και του βόλεϊ. Στις ΗΠΑ κάθε χρόνο έχουμε περίπου 250.000 τραυματισμούς σε άτομα ηλικίας 15 με 45 χρόνων.
Διάγνωση
Η διάγνωση γίνεται με λήψη του ιστορικού, κλινική εκτίμηση και απεικονιστικές εξετάσεις. Στο ιστορικό ο ασθενής αναφέρει τον μηχανισμό της κάκωσης και συνήθως την αίσθηση ή τον ήχο του ‘κρακ’ κατά την στροφή του γόνατος.
Επίσης στο 99% των περιπτώσεων ο αθλητής θα αναφέρει ότι δεν μπόρεσε να συνεχίσει αλλά βγήκε αμέσως έξω. Συνήθως πρήζεται το γόνατο άμεσα μετά τον τραυματισμό ή τουλάχιστον μέσα στις πρώτες ώρες (αίμαρθρος). Ο
ασθενής είναι στην αρχή ανίκανος να φορτίσει το πόδι και χρησιμοποιεί πατερίτσες.
Στην κλινική εξέταση το τεστ επιλογής είναι το τεστ Lachman στο οποίο ο γιατρός τραβάει την κνήμη προς τα εμπρός με το γόνατο σε 30º κάμψη. Όταν δεν νοιώθει το απότομο stop του χιαστού ο σύνδεσμος έχει ρήξη.
Το τεστ αυτό, ενώ είναι καθαρά υποκειμενικό, έχει μεγάλη ακρίβεια στα χέρια ενός πεπειραμένου χειρούργου αθλητικών κακώσεων.
Θεραπεία
Η αντιμετώπιση της κάκωσης αυτής εναρμονίζεται στις λειτουργικές απαιτήσεις κάθε ασθενούς.Το γόνατο με κομμένο τον πρόσθιο χιαστό δεν παρουσιάζει σε όλες τις περιπτώσεις σημαντικά προβλήματα στην καθημερινή ζωή.
Από μελέτες που έχουν γίνει σε ασθενείς οι οποίοι ουδέποτε χειρουργήθηκαν, έχει διαπιστωθεί ότι ένα ποσοστό δεν φαίνεται να έχει σοβαρό πρόβλημα αστάθειας εφόσον δεν συμμετέχει σε αθλητικές δραστηριότητες.
Γι’ αυτόν τον λόγο κάποιοι ασθενείς (μη αθλητές) επιθυμούν να δοκιμάσουν ένα πρόγραμμα συντηρητικής αγωγής (conservativetreatment) πριν επιλέξουν την λύση του χειρουργείου.
Αντίθετα, τα γόνατα τα οποία παρουσιάζουν στροφική αστάθεια (δηλαδή η μεγάλη πλειονότητα) δεν μπορούν να σταθεροποιηθούν επαρκώς με συντηρητική αγωγή και χρήζουν χειρουργική αποκατάσταση.