Το αντιπνευμονοκοκκικό εμβόλιο περιέχει έναν αριθμό αδρανοποιημένων διαφορετικών στελεχών πνευμονιοκόκκου (13 ή 23), ανάλογα με τον τύπο του εμβολίου. Ο πνευμονιόκοκκος μπορεί να προκαλέσει στον οργανισμό σοβαρές λοιμώξεις όπως πνευμονία, ωτίτιδα, παραρρινοκολπίτιδα, μικροβιαιμία, ακόμα και μηνιγγίτιδα. Προσβάλλει μικρά παιδιά, αλλά και ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας.
Δες ακόμα: Πώς δρουν τα εμβόλια στον οργανισμό
Η μετάδοση του γίνεται μέσω μολυσμένων σταγονιδίων. Μπορεί να είναι παρών στο φάρυγγα και τη μύτη πολλών ανθρώπων, χωρίς να προκαλούνται συμπτώματα, οπότε οι άνθρωποι αυτοί είναι φορείς της νόσου.
Το αντιπνευμονιοκοκκικό εμβόλιο συνιστάται:
- Το 23-δύναμο, σε άτομα άνω των 2 ετών με χρόνια υποκείμενα νοσήματα (ως αναφέρονται παρακάτω) και ιδίως σε ανοσοκατασταλμένα άτομα καθώς και σε υγιή άτομα άνω των 65 ετών.
- Το 13-δύναμο, σε βρέφη και νήπια από 1 ½ μηνός έως 5 ετών, και σε άτομα άνω των 50 χρόνων.
Ένδειξη αντιπνευμομοκοκκικού εμβολιασμού έχουν (με ένα από τους δύο τύπους εμβολίου) πάσχοντες από:
- Χρόνια αναπνευστικά νοσήματα.
- Χρόνια καρδιολογικά προβλήματα.
- Χρόνια νεφρική ανεπάρκεια.
- Χρόνια ηπατική ανεπάρκεια.
- Σακχαρώδη διαβήτη.
- Αλκοολισμό.
- Ανοσοκατασταλμένα άτομα
- Άτομα που έχουν υποστεί σπληνεκτομή
- Χρόνιοι καπνιστές.
- Άτομα με κοχλιακά εμφυτεύματα (εμφυτεύματα ωτός).
Το εμβόλιο γίνεται κατόπιν οδηγίας ιατρού!
Αντενδείξεις του αντιπνευμονιοκοκκικού εμβολίου είναι:
- Γνωστή αλλεργία στο εμβόλιο ή σε κάποιο από τα συστατικά του.
- Οξύ εμπύρετο νόσημα
- Κύηση & θηλασμός.
Παρενέργειες από τον εμβολιασμό μπορεί να είναι πυρετική κίνηση, ανορεξία, πόνος, οίδημα, ευαισθησία, ερυθρότητα ή σκληρία στο σημείο της ένεσης, μυϊκά άλγη. Η ένεση γίνεται ενδομυϊκά, (όπως και το αντιγριππικό) και μπορεί να χορηγηθεί ταυτόχρονα με το αντιγριπικό αλλά σε διαφορετική θέση. Για τους ενηλίκους το 23-δύναμο εμβόλιο θα πρέπει να επαναλαμβάνεται κάθε 5 χρόνια, ενώ το 13-δύναμο γίνεται σε μία εφάπαξ δόση.