Site icon Doctoranytime Blog

To Bullying πάει στο σχολείο …με κολατσιό από το σπίτι

σχολικός εκφοβισμός

Ο σχολικός εκφοβισμός έρχεται στην επικαιρότητα συνήθως κατόπιν εορτής. Όταν ένα από τα χιλιάδες περιστατικά καταλήγει στα ΜΜΕ γιατί έχει τραγική έκβαση. Κι όμως, η ψυχολογική και η σωματική κακοποίηση είναι καθημερινή τραγωδία, από εκείνες που σημαδεύουν τις ψυχές και τα σώματα για όλη τη ζωή.

Η προσπάθεια ξεκινάει από το σπίτι

Δεν αποτελεί Ελληνικό φαινόμενο, ούτε καν σύγχρονο. Είναι σύμπτωμα της ίδιας της ανθρώπινης φύσης. Τα παιδιά δεν έχουν ανεπτυγμένη την ικανότητα της συναισθηματικής ταύτισης με τους άλλους. Κατά κανόνα μιμούνται τις συμπεριφορές των ενηλίκων και αποδέχονται τις πράξεις και τις στάσεις τους ως πρότυπα της δική τους συμπεριφοράς, μέσω μιας σύνθετης διαδικασίας που βασίζεται στην παρατήρηση.

Ο σχολικός εκφοβισμός εκπορεύεται από την επίμονη αδυναμία της κοινωνίας των μεγάλων να αναγνωρίσει – ανεπιφύλακτα – “ίσα και αναπαλλοτρίωτα δικαιώματα σε όλα τα μέλη της ανθρώπινης οικογένειας 2, χωρίς εξαιρέσεις, από τη στιγμή της γέννησής τους”.

Δυστυχώς, οι θαυμάσιες πρωτοβουλίες μη κυβερνητικών οργανώσεων, ή κρατικών φορέων για τον σχολικό εκφοβισμό, με τη μορφή διαφημιστικών καταχωρήσεων ή σποτ με επώνυμους πρωταγωνιστές, καθώς επίσης οι ημερίδες, τα τηλεοπτικά αφιερώματα κ.ο.κ. δεν είναι επαρκούν ούτε στο ελάχιστο. Ο Γκάντι έλεγε ότι η επιείκεια και το πνεύμα της ανοχής είναι δύο ιδιότητες που συνδέουν τον άνθρωπο με το Θεό. Η αντιμετώπιση του φαινομένου του σχολικού εκφοβισμού προαπαιτεί στην πραγματικότητα αυτήν ακριβώς την καλλιέργεια της ανεκτικότητας στις κοινωνίες των θνητών.

Κάθε ένας από εμάς οφείλει να συμβάλλει σε αυτή την προσπάθεια ξεκινώντας από το σπίτι του. Ας έχουμε διαρκώς κατά νου ότι ζούμε σε έναν κόσμο αυξανόμενης επιθετικότητας, παρά την πρόοδο του κινήματος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και παρά τη διεθνή και καθολική, σχεδόν, αποδοχή θεμελιωδών ηθικών αρχών επί χάρτου.

“Μπορεί η επιθετικότητα να αποτέλεσε ένα πλεονέκτημα στη μάχη της επιβίωσης για τους ανθρώπους των σπηλαίων αλλά τώρα αποτελεί μια θανάσιμη απειλή, έναν παράγοντα που μπορεί να μας καταστρέψει.

Στίβεν Χόκινγκ, αστροφυσικός”

Συμβουλές για τους γονείς

Παρατηρήστε:

Αναρωτηθείτε:

Αν δεν υπάρχουν τέτοιες αλλαγές, χρειάζεται η διερεύνηση άγχους ή κατάθλιψης, χρειάζεται να σκεφτείτε την πιθανότητα το παιδί σας να είναι θύμα εκφοβισμού.

Ακούστε:

Ποτέ μην υποτιμάτε την αφήγηση μιας εμπειρίας

Δείξτε πως κατανοείτε ό,τι ακούτε, επαναλαμβάνοντας στο παιδί σας αυτά που σας λέει. Ποτέ μην υποτιμάτε την αφήγηση μιας εμπειρίας. Ποτέ μη συμβουλεύετε το παιδί σας να αγνοήσει μια ενοχλητική εμπειρία. Αυτό, πιθανόν να έχει στο μέλλον τη συνέπεια να εξοικειωθεί το παιδί με τις παρενοχλήσεις και να αποκτήσει μια ανοχή που θα το καταστήσει, ενδεχομένως, περισσότερο ευάλωτο.

“Δεν υπάρχει τίποτα στο σκοτάδι που να μην είναι ακόμα εκεί όταν ανάβουν τα φώτα.

Rod Serling, ηθοποιός και σεναριογράφος”

Ρωτήστε το παιδί σας πως θα ήθελε να βοηθήσετε. Μην το εξαιρέσετε από τις αποφάσεις για τις επόμενες κινήσεις σας, μην ξεκινήσετε την παρέμβασή σας χωρίς να υπάρχει αμοιβαία συμφωνία μεταξύ σας. Ενδέχεται η δική σας άμεση παρέμβαση στο σχολείο να αποτελεί το χειρότερο φόβο του και ακριβώς εκείνη την έκβαση που το παιδί θα ήθελε να αποφύγει το περισσότερο.

Μιλήστε:

Εξηγήστε τι σημαίνει νταηλίκι

Ενθαρρύνεται το παιδί σας να προσπαθεί να δείχνει ότι έχει αυτοπεποίθηση, ακόμη και αν δεν το αισθάνεται. Εξηγήστε ότι η γλώσσα του σώματος, οι εκφράσεις και ο τόνος της φωνής έχουν την ίδια σημασία με το περιεχόμενο του προφορικού λόγου. Κάντε πρόβες μαζί του για την έκφραση των επιθυμιών του και των σκέψεών του με καταλληλότερο τόνο της φωνής, καταλληλότερες εκφράσεις στο πρόσωπο και με την κατάλληλη γλώσσα του σώματος. Οι άνθρωποι, ακόμη και τα παιδιά, λένε ενίοτε σκληρά λόγια για να επιτύχουν την αντίδραση ή τον εκνευρισμό των άλλων ανθρώπων. Όταν δείχνουμε ότι αυτά τα σκληρά λόγια δεν έχουν απήχηση μέσα μας, ακυρώνουμε συχνά τα κίνητρα του επιτιθέμενου.

Μην επιτρέπετε σε αυτή τη συμπεριφορά να καταδειναστεύει τη ζωή του παιδιού ως σταθερή ανησυχία και ενασχόληση. Αποφεύγετε να πιέζετε τα παιδιά να προσπαθούν να τα καταφέρουν σε αντικείμενα που δεν τα ενδιαφέρουν και βοηθήστε τα να αναπτύξουν τις δεξιότητές τους σε άλλους τομείς που δείχνουν να κερδίζουν περισσότερο την προσοχή τους. Μέσα από αυτές τις εναλλακτικές ενασχολήσεις, τα παιδιά μπορούν να αυξήσουν την αυτοπεποίθησή τους.

Κρατάτε ένα ημερολόγιο συμβάντων και προσκαλείτε το παιδί να το συμπληρώνετε από κοινού. Συμπεριλαμβάνετε όσες περισσότερες πληροφορίες είναι δυνατόν για τη φύση των περιστατικών, τον χρόνο στον οποίο έλαβαν χώρα και το αποτέλεσμα (σωματικό, ψυχικό ή άλλο) που έχουν στο παιδί κάθε φορά.

Συχνά ο εκφοβισμός λαμβάνει χώρα εκτός σχολείου

Το σχολείο

Το σχολείο πρέπει να αναπτύσσει τη δική του πολιτική διαχείρισης για το νταηλίκι, με τη συμμετοχή του συλλόγου γονέων και κηδεμόνων. Αυτή θα πρέπει να είναι προσαρμοσμένη στα πολιτισμικά δεδομένα της περιοχής του.

Να προσδιορίζονται διδάσκοντες σε ρόλους προσώπων αναφοράς

Τα σχολεία είναι σκόπιμο να γνωρίζουν τις διαπολιτισμικές τάσεις ή και εντάσεις στις κοινότητές τους. Προτείνεται να καταγράφουν περιστατικά με ρατσιστικό περιεχόμενο που αφορούν στους μαθητές τους και να διατηρούν στοιχεία για τους παραβάτες που δυνητικά μπορούν να γνωστοποιούν στην αστυνομία. Η ρατσιστική βία αποτελεί μια παράνομη πράξη σε κάθε περίπτωση.

Προτείνεται κατά την έναρξη της σχολικής περιόδου να προσδιορίζονται διδάσκοντες σε ρόλους προσώπων αναφοράς για τα παιδιά. Ιδανικά, ένας ή περισσότεροι διδάσκοντες που δεν διδάσκουν την τάξη, μπορούν να αναλαμβάνουν ρόλο παιδαγωγικής μέριμνας για τους μαθητές και ρόλο διαμεσολαβητή. Οι μαθητές μπορούν να προστρέχουν εχέμυθα σε εκείνους για να συζητούν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν μέσα στο σχολείο.

Ο νταής

Τα παιδιά γίνονται νταήδες:

Εγκαταλείψτε την άρνηση, δεν αποτελεί επιλογή

Ακόμη και αν δεν πιστεύετε μέσα σας ότι η διαφορετικότητα είναι πάντα επιθυμητή ή αποδεκτή, να θυμάστε ότι εκτός από αυτονόητη για τους άλλους, ο σεβασμός της διαφορετικότητας αποτελεί μια ευτυχέστερη επιλογή – όπως και ο σεβασμός των νόμων στις δημοκρατίες – για έναν κόσμο, αύριο, με μεγαλύτερη ασφάλεια και ειρηνική συνύπαρξη – χωρίς επιθετικότητα -, που οπωσδήποτε τον επιθυμείτε κι εσείς για το παιδί σας.

Exit mobile version