Η φίμωση είναι μια νοσολογική οντότητα, η οποία χαρακτηρίζεται από την αδυναμία ή τη μεγάλη δυσκολία αποκάλυψης της βαλάνου (κεφάλι) του πέους, λόγω παρουσίας δακτυλίου στην άκρη του δέρματος του πέους (πόσθη και ακροποσθία).
Βρες εδώ τους καλύτερους γιατρούς για περιτομή
Η φίμωση γίνεται περισσότερο έκδηλη κατά την διάρκεια της στύσης, όπου η βάλανος του πέους (κεφάλι) φουσκώνει και το δέρμα του πέους βρίσκεται υπό τάση.
Αίτια φίμωσης:
- Συγγενής: πολλές φορές τα μικρά αγόρια εμφανίζουν βαλανοποσθικές συμφύσεις, οι οποίες αν δεν αντιμετωπιστούν έγκαιρα και συστηματικά μπορεί να οδηγήσουν σε δημιουργία ινώδους δακτυλίου,
- οι υποτροπιάζουσες μυκητιάσεις οδηγούν σε δημιουργία ρωγμών του δέρματος της ακροποσθίας με επακούλουθη ίνωσης αυτής,
- οι μικροτραυματισμοί μιας σχετικά στενεμένης ακροποσθίας κατά την διάρκεια της σεξουαλικής επαφής μπορεί να οδηγήσει σε δημιουργία ουλής με αποτέλεσμα την φίμωση,
- η φίμωση μπορεί να αποτελέσει την πρώτη εκδήλωση σακχαρώδους διαβήτη σε άνδρες.
Τι μπορεί να προκαλέσει η φίμωση;
Η φίμωση μπορεί να προκαλέσει:
- Υποτροπιάζουσες φλεγμονές της βαλάνου και της ακροποσθίας
- Πόνος και δυσχέρεια κατά τη σεξουαλική επαφή
- Επώδυνη στύση που μπορεί να έχει ως συνέπεια την απώλεια της στύσης (στυτική δυσλειτουργία)
- Τέλεια απόφραξη της βαλάνου που μπορεί να έχει ως συνέπεια ακόμα και την αδυναμία ούρησης
- Πρόωρη εκσπερμάτιση λόγω του ότι η περιοχή γίνεται πολύ ευαίσθητη
- Παραφίμωση
- Είναι μια σοβαρή και επείγουσα κατάσταση, η οποία οφείλεται είτε στην παραμονή επί ώρες της ακροποσθίας τραβηγμένης προς τα πίσω είτε στην ύπαρξη φίμωσης. Στην τελευταία περίπτωση, η ακροποσθία κατά τη φάση της στύσης μπορεί με βίαιο τρόπο να ολισθήσει πίσω από τη βάλανο, αλλά λόγω του στενού στομίου να μη μπορεί να επανέλθει στην αρχική της θέση. Το στενό στόμιο δημιουργεί μια δακτυλιοειδή περίσφιξη στο πέος, το οποίο εμποδίζει τη φυσιολογική κυκλοφορία του αίματος. Αν αυτό παραμείνει για μεγάλο χρονικό διάστημα μπορεί να προκαλέσει ισχαιμία και νέκρωσης της περιοχής. Η παραφίμωση πρέπει να αντιμετωπίζεται άμεσα από ουρολόγο.
- Ανάπτυξη καρκίνου πέους, μακροπρόθεσμα εφ’ όσον δεν αντιμετωπιστεί για πολλά χρόνια (σπάνια)
Πώς αντιμετωπίζεται η φίμωση;
Η θεραπεία μπορεί να είναι είτε συντηρητική είτε χειρουργική.
Συντηρητική θεραπεία: Όταν η φίμωση είναι σε αρχικό στάδιο και οφείλεται σε κάποια δερματολογική πάθηση ή φλεγμονή της περιοχής, η χρήση κάποιων αλοιφών που θα σας συστήσει ο γιατρός σας μπορεί να έχει καλά αποτελέσματα.
Όταν όμως το δέρμα της ακροποσθίας έχει χάσει την ελαστικότητα του και έχει γίνει ουλώδες τα φάρμακα δεν μπορούν να βοηθήσουν και θα σας συστηθεί η χειρουργική αντιμετώπιση.
Χειρουργική θεραπεία: Η περιτομή γίνεται για θρησκευτικούς λόγους σε όλα τα νεογνά σε πολλά μέρη του πλανήτη (για παράδειγμα στους μουσουλμάνους).
Στην Ελλάδα η επέμβαση γίνεται για καθαρά ιατρικούς λόγους (φίμωση) και υπολογίζεται ότι το 10-15% του ανδρικού πληθυσμού θα περιτομηθεί.
Το χειρουργείο μπορεί να γίνει είτε με τοπική αναισθησία είτε με γενική (κυρίως στα παιδιά και στους εφήβους). Αφαιρείται κυκλοτερώς το στενεμένο δέρμα και μπαίνουν κάποια απορροφήσιμα ράμματα που ενώνουν τη βάλανο με το δέρμα.
Τα ράμματα αυτά πέφτουν μόνα τους μετά από 20-25 ημέρες. Αυτό που συστήνουμε μετά την επέμβαση είναι τοπική καθαριότητα με αντισηπτικό (π.χ. χαμομήλι) και αποχή από τη σεξουαλική δραστηριότητα για ένα περίπου μήνα.
Ο πόνος συνήθως είναι ελάχιστος μετεγχειρητικά και σπάνιες επιπλοκές (<1%) είναι η σοβαρή αιμορραγία, η ανάπτυξη αιματώματος, το κακό αισθητικό αποτέλεσμα, τα συρίγγια της ουρήθρας με το δέρμα και η ανάπτυξη σοβαρής φλεγμονής που λέγεται γάγγραινα του Fournier, ειδικά όταν χρησιμοποιείται αλόγιστα η διαθερμία διεγχειρητικά.
Η βάλανος μετεγχειρητικά είναι μόνιμα αποκαλυμμένη και ελεύθερη. Η περιτομή από τη νεογνική ηλικία φαίνεται σε επιδημιολογικές έρευνες ότι δίνει καλύτερη τοπική υγιεινή και ελαττώνει τον κίνδυνο για ανάπτυξη καρκίνου του πέους, καθώς η φίμωση και η κακή υγιεινή θεωρούνται προδιαθεσικοί παράγοντες.
Επίσης, σήμερα υπάρχουν εκτεταμένα προγράμματα μαζικής περιτομής στις χώρες του τρίτου κόσμου, καθώς φαίνεται σύμφωνα με πολύ πρόσφατες δημοσιεύσεις ότι ελαττώνει σημαντικά τα ποσοστά μετάδοσης του ιού του Aids (HIV λοίμωξη).